Çellonun görünüşte küçük ama işlevsel olarak son derece kritik parçalarından biri köprüdür (bridge). Teller köprü üzerinden geçerek gövdeye titreşim aktarır; bu nedenle köprünün doğru konumda, dik ve doğru eğrilikte durması, enstrümanın ses kalitesini doğrudan etkiler. Birçok öğrenci köprünün önemini fark etmez, ancak deneyimli müzisyenler bu parçanın düzenli kontrolünü ihmal etmez.
Köprünün ayakları, çellonun üst tahtasındaki f-deliklerinin iç çentikleri hizasında durmalıdır. Zamanla, özellikle tel değişimi sırasında uygulanan gerginlik nedeniyle köprü öne doğru eğilebilir. Eğik bir köprü hem estetik açıdan sorunlu görünür hem de tellerin titreşim aktarımını bozarak tonu zayıflatabilir; aşırı durumlarda köprünün kırılma riski de artar.
Köprünün üst yüzeyindeki tel oyukları da düzenli kontrol edilmelidir. Çok derin oyuklar tellerin erken yıpranmasına, çok sığ oyuklar ise tellerin kaymasına yol açabilir. Bu oyukların doğru derinlik ve açıda olması, hem çalma konforu hem de entonasyon kararlılığı için önemlidir.
Köprünün kalınlığı ve ayak şekli de enstrümanın kendi karakterine göre ustalar tarafından özel olarak yontulur. Standart bir köprü, çellonun gövdesine tam oturmadığında ses aktarımı zayıflar; bu nedenle yeni bir köprü takılırken mutlaka deneyimli bir luthier (enstrüman ustası) tarafından enstrümana özel şekillendirilmesi gerekir.
Öğrencilerimize, her tel değişiminden sonra köprünün dikliğini kontrol etmelerini ve gerekirse hafifçe düzeltmelerini öneriyoruz; ancak köprünün tamamen yeniden şekillendirilmesi veya değiştirilmesi gibi işlemler mutlaka bir uzmana bırakılmalıdır. Kendi başına yapılan sert müdahaleler köprünün kırılmasına veya üst tahtada hasara yol açabilir.
Düzenli köprü kontrolü, hem ses kalitesini korumanın hem de enstrümanın uzun ömürlü kullanılmasının önemli bir parçasıdır. Bu basit ama etkili alışkanlık, birçok tınısal soruna karşı erken bir önlem niteliği taşır.